தில்லுதுரயின் கடைசி நிமிடங்கள்

மாலை 5 மணிக்கு தில்லுதுரயைப் பரிசோதித்த டாக்டர் வந்த மெடிக்கல் ரிப்போர்ட்களைப் பார்த்ததுமே சொல்லிவிட்டார்.

”இன்னிக்கு ராத்திரிவரை தான் உங்க ஆயுள். நாளைக்கு காலைல நீங்க உயிரோட இருக்க மாட்டீங்க. அதனால உங்களுக்கு புடிச்சது எல்லாத்தையும் இன்னைக்கு ராத்திரிக்குள்ள செஞ்சிக்கங்க.!”.

ஆறு மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்த தில்லுதுர, விஷயத்தை அழுதபடியே மனைவியிடம் சொன்னார்.

மனைவியும் துடித்துப் போனாள்.

கண்களைத் துடைத்தபடி தில்லுதுர கேட்டார்.

“எனக்கு உன் கையால உருளைக்கிழங்கு போண்டாவும், வாழைக்கா பஜ்ஜியும் சாப்பிடணும் போலருக்குமா… கொஞ்சம் செஞ்சி தர்றியா.?”

“இதோங்க… “ என்று எழுந்து ஓடிய மனைவியிடம் சொன்னார், “அப்படியே அதுக்கு தொட்டுக்க கொஞ்சம் தேங்காச் சட்டினியும் செஞ்சிடும்மா.!”

இரவு ஏழு மணிக்கு கேட்டார்.

“ராத்திரி சாப்பாட்டுக்கு வஞ்சிரம் மீன் குழம்பு, மட்டன் கோலா அப்படியே ரத்தப் பொறியல் செஞ்சிடும்மா. இன்னும் ஒரு நாலு மணிநேரந்தான் இருப்பேன்.!”

இரவு பத்து மணிக்கு கேட்டார்.

“நல்ல பசும் பாலை வாங்கி… அதை நல்லா சுண்டக் காய்ச்சி, கொஞ்சமா சர்க்கரை போட்டு, ஸ்ட்ராங்கா ஒரு ஃபில்டர் காஃபி போட்டுக் கொடும்மா.! இன்னும் ஒரு ரெண்டு மணிநேரந்தான் இருக்கு.!”

இரவு 12 மணி.

எதோ நினைத்தபடி... தன்னருகே அயர்ந்து தூங்கும் மனைவியை எழுப்புகிறார் தில்லுதுர.

தூக்க கலக்கத்துடன் திரும்பிப் படுத்த மனைவி கோபத்துடன் சொன்னாள்.

“பேசாம படுங்க… காலைல எந்திரிச்சதும் ஆயிரம் வேல இருக்கு. சொந்தக்காரங்களுக்கு சொல்லி அனுப்பனும், ஐயருக்கு ஏற்பாடு பண்ணனும், சுடுகாட்ல புக் பண்ணனும், எடுத்துட்டுப் போறதுக்கு வண்டி சொல்லணும்… உங்களுக்கென்ன காலைல எழுந்திருக்கிற வேலை கூட இல்ல..!!”.

.

.

.

தில்லுதுரயும் டாஸ்மாக் லீவும்

தேர்தலை முன்னிட்டு டாஸ்மாக் மூன்றுநாள் லீவ் என்றதும் தில்லுதுர அலர்ட் ஆகிவிட்டார்.

மூன்று நாளும் வீட்டில் சரக்கை வாங்கி வைத்துக் குடிக்க மனைவி விட மாட்டாள் என்பதால், வரும் போதே நன்றாக சுதி ஏத்திக் கொண்டுதான் வந்தார்.

வீட்டுக்கு வந்து மனைவியின் திட்டு எல்லாம் வாங்கி முடித்து விட்டு, சாப்பிட்டு படுக்கும் போதுதான் மனைவி சொன்னாள்...

“ஏங்க... புதுசா வந்ததால இங்க நமக்கு ஓட்டு இல்ல. என் ஓட்டு இன்னும் அம்மா வீட்டு அட்ரஸ்ல தான இருக்கு. நான் வேணும்னா நாளைக்கு காலைல போய்ட்டு எலெக்சன் முடிஞ்சு வெள்ளிக் கிழமை வரட்டுமா.!”.

கேட்டதுதான் தாமதம்.

மூன்று நாட்கள்...மனைவியும் இல்லாமல் டாஸ்மாக்கும் இல்லாமல்.

தில்லுதுர கண்கள் கலங்கி விட்டது.

குரல் போதையில் உளறலோடு சொன்னார்.

“மூணு நாள்... ஐயோ... நீ இல்லாம நான் எப்படி இருக்கப் போறேன்னு தெரியலையே தங்கம்...!”

தில்லுதுர புலம்ப ஆரம்பித்ததும் மனைவி சிரித்தபடி கேட்டாள்.

“இது யாரு பேசறது... நீங்க பேசறீங்களா இல்ல உள்ள போன சரக்கு பேசுதா.?”.

மனைவி கேட்டதும் அதே உளறலோடு பதில் சொன்னார்.

“ஏண்டி... நாந்தான் பேசறேன். ஆனா நான் பேசறது உங்கூட இல்ல... சரக்குகூட.!” என்றார்.
.
.
.

புரட்சி நடிகன் டேனி

டேனியின் பள்ளியின் ஆண்டு விழா ஏற்பாடுகள் களைகட்டிக் கொண்டிருந்த நேரம்.

டேனியும் ஏதோ நாடகத்தில் நடிக்க செலக்ட் ஆகியிருப்பதாகச் சொன்னான்.

என்ன நாடகம், என்ன வேடம் என்பதெல்லாம் க்ளாஸ் டீச்சர் இரண்டொரு நாளில் சொல்வதாகச் சொல்லியிருந்ததும் அன்று தெரிந்து விட்டது.

நாடகத்தில் டேனிக்கு ஒரு காலேஜ் ப்ரொஃபசரின் கணவன் வேடம்.

அவர்களுக்கும் நாடகத்தில் ஒரேயொரு ஆண் குழந்தை.

கிட்டத்தட்ட நாடகத்தின் அமைப்பு எங்கள் வீட்டைப் போலவே தோன்ற, ஆச்சர்யத்துடன் ஓடிப்போய் என் கணவரிடம் சொன்னேன்.

"ஏங்க விஷயம் தெரியுமா.? டேனி நடிக்கற ஸ்கூல் நாடகத்துல அவன் ஒரு காலேஜ் ப்ரொஃபஸர் ஹஸ்பெண்டா நடிக்கறானம்.!".

மொபைலில் ஏதையோ நோண்டிக் கொண்டிருந்த என் கணவர் அசுவாரஸ்யத்துடன் நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்துக் கேட்டார்.

"ஏன்... நாடகத்துல எதும் டயலாக் பேசற மாதிரி வேஷமில்லையாமா.?".
.
.
.

தில்லுதுரயின் புது வீடு

தில்லுதுர அலுவலகத்தில் வேலை செய்து கொண்டிருந்த நேரம்.

அன்று திங்கட்கிழமை காலை.

அவர் தனது மேனேஜரைப் பார்க்க அவர் அறைக் கதவைத் தட்டி அனுமதி பெற்றுவிட்டு உள்ளே நுழைந்தார்.

ஏதோ ஃபைலைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மேனேஜர் நிமிர்ந்தே பார்க்காமல், "என்ன வேணும்..?" என்று  கடுப்புடன் கேட்டார்.

தில்லுதுர தயக்கத்துடன், "சா.. சார்...!".

மேனேஜர் கடுப்பு கொஞ்சமும் குறையாமல் கேட்டார்.

"சொல்லுப்பா... என்ன விஷயம்.?".

"சார்... நேத்துதான் பழைய வீட்டை காலி பண்ணிட்டு புது வீட்டுக்கு வந்தோம்..!".

தில்லுதுர தொடர்வதற்குள் ஃபைலை விட்டு தலையை மேலே தூக்கிய மேனேஜர் கோபமாய் கேட்டார்.

"அதுக்கு.?".

தில்லுதுர இப்போது மேலும் தயக்கமாய் தொடர்ந்தார்.

"இ.. இல்ல சார். வீட்டுல ஏகப்பட்ட சாமானு. எல்லாம் போட்டது போட்ட படி இருக்கு. மனைவி ஒத்தை ஆளு. எல்லாத்தையும் தனியா எடுத்து வைக்க முடியாதுனு சொல்லி கண்டிப்பா நானும் ஹெல்ப் பண்ணனும்னு சொன்னாங்க..!".

தில்லுதுர பேசப் பேச இடைமறித்த மேனேஜர் கோபமாய் சொன்னார்.

"இங்க பாருப்பா... ஏற்கனவே இந்தவாரம் ஆஃபிஸ்ல லீவ் ஜாஸ்தி. இதுல நீ வேற லீவு கேக்காத. கண்டிப்பா குடுக்க முடியாது... சாரி.!".

சொல்லிவிட்டு மேனேஜர் தலையைக் குனிந்து கொண்டதும்... தில்லுதுர சந்தோஷமாய் மேனேஜரிடம் சொன்னான்.

"சார்... நீங்க இந்த விசயத்துல எனக்கு கண்டிப்பா ஹெல்ப் பண்ணுவீங்கனு தெரியும் சார்... ரொம்பத் தேங்க்ஸ் சார்.!".
.
.
.

மனைவியின் காதலன்

தில்லுதுர எப்போதும் தன் மனைவியை மதித்ததே இல்லை.

என்னவோ திருமணமாகிஆறேழு வருடங்கள் ஆகிவிட்டதே தவிர, மனைவியின் அழகின் மேல் அவருக்கு வருத்தம் இருந்து கொண்டேதான் இருந்தது.

கருப்பு நிறம்.

குறைந்த படிப்பு.

குள்ளம்.

நல்ல ட்ரெஸ்ஸிங் சென்ஸ் கிடையாது.

தனக்கு மேட்சாயில்லை என ஆயிரம் குறைகள் அவருக்கு.

இது பற்றி சான்ஸ் கிடைக்கும்போதெல்லாம் பேச்சில் மனைவியை குத்திக் கொண்டேதான் இருப்பார்.

தன்னைக் காதலித்த பெண்களை, இப்போதும் தன்னை ஆராதிக்கும் அழகிகள்  என்று அவர் தற்பெருமைகள் வேறு.

அவர் மனைவியும் அப்படியொன்றும் அழகு கம்மியில்லை என்றாலும், இல்லாத குறையை கணவர் குத்திக் காட்டும் போது அவருக்கு வருத்தமாய்த்தான் இருக்கும்.

அதற்கும் ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது சொல்லிக் கொள்ளலாம் என்று காத்திருந்த தில்லுதுர மனைவிக்கு, பையனின் காதுகுத்துக்காக மாமனார் வீட்டை அழைக்க தில்லுதுர வந்த போது அந்த சான்ஸ் கிடைத்தது.

தனது கல்லூரிக்காலத்தில் தன்னைக் காதலித்து தோற்று, இன்றும் தேவதாஸாய் சுற்றும் சுந்தரை தூரத்தில் பார்க்க நேர்ந்ததும், அவர் தில்லுதுரயிடம் அவனைக் காட்டினார்.

"ஏங்க... அதோ அந்த ஆளைப் பாத்தீங்களா.?".

தில்லுதுர அசுவாரஸ்யமாய் அவர் காட்டிய அந்த ஆளைப் பார்த்தபடி கேட்டார்.

"எது... அந்த அழுக்கு சட்டையும் தாடியுமாய் குடிச்சுத் தள்ளாடிட்டுப் போறானே... அந்த ஆளா.?"

தில்லுதுரயின் மனைவி இப்போது இன்னும் உற்சாகமாய்ச் சொன்னார்.

"அந்த ஆள் ஏன் அப்படி இருக்கார் தெரியுமா.?"

தில்லுதுர குழப்பத்துடன் தலையாட்டினார்... "ம்ஹூம்...தெரியலையே.!!".

தில்லுதுர மனைவி தன் கணவனிடம் தன் அழகையும் ஒருவன் ஆராதித்த கதையை மிகுந்த சந்தோஷத்துடன்  சொன்னார்.

"பத்து வருஷம் முன்னாடி இந்த சுந்தர் என்னைக் காதலிச்சாரு. ஒருதடவை எனக்கு லவ் லெட்டர் கூட கொடுத்தாரு. நான் அவர் காதலை ஏத்துக்க மறுத்துட்டேன். நான் அவர் காதலை ஏத்துக்க மறுத்த அந்த கணத்துலருந்து இன்னை வரைக்கும் அவர்  இப்படித்தான் இருக்காரு..!".

தில்லுதுர மிகவும் அதிர்ந்துபோய் மனைவியைப் பார்த்துக் கேட்டார்.

"என்னது அவன் உனக்கு லவ் லெட்டர் குடுத்து நீ மறுத்ததால தான், பத்து வருஷமா இந்த ஆளு இப்படி இருக்கானா.?".

தில்லுதுர மனைவி இப்போது மிகுந்த கர்வத்துடன் 'ஆமாம்...!' என்பதுபோல் தலையை ஆட்ட...

தில்லுதுர அதே ஆச்சர்யத்துடன் தொடர்ந்து சொன்னார்.

"ஆனாலும்...  அதை ஒரு மனுஷன் பத்து வருஷம் செலிபரேட் பண்ணறதெல்லாம் ஓவர் இல்லையா.?".
.
.
.

வாலன்டைன் தினத்தில் தில்லுதுர

பிப்ரவரி - 14 வாலன்டைன் தினத்தன்று காலையில் படுக்கையிலிருந்து கண்விழித்த மனைவி, தில்லுதுரயை எழுப்பினாள்.

"என்னங்க.. என்னங்க... எந்திரிங்க...!".

"என்னடி.?"

கொட்டாவியுடன் கண்விழித்த தில்லுதுரயிடம் அவள் சொன்னாள்.

"என்னங்க... இன்னிக்கு கண்ணு முழிக்கும்போது ஒரு கனவுங்க. அதுல, நீங்க இன்னிக்கு வாலன்டைன்ஸ் தினத்துக்காக எனக்கு ஒரு வைர நெக்லஸ் வாங்கித் தர்றீங்க. இதுக்கு என்ன அர்த்தம்னு உங்களுக்குத் தெரியுதா...?".

ஆவலுடன் கேட்ட மனைவியின் முகத்தைப் பார்த்த தில்லுதுர, புன்னகையுடன் சொன்னார்.

"இன்னிக்கு சாயங்காலம் தெரிஞ்சுக்குவ...!".

சொன்னபடி சாயங்காலம் திரும்பிய தில்லுதுர கையில், சிறிய செவ்வகமான... கிஃப்ட் பேப்பரில் சுற்றப்பட்டிருந்த பார்சல் இருந்ததும், அவன் மனைவி மகிழ்ச்சியின் உச்சத்துக்கே போய்விட்டாள்.

தில்லுதுர நீட்டியதும், அந்தப் பார்சலை ஆர்வத்துடன் வாங்கிப் பிரித்த அவன் மனைவி, திகைத்துப் போய் தில்லுதுரயைப் பார்த்தாள்.

அதில், "கனவுகளும் அதன் பலன்களும்.." என்ற புத்தகம் இருந்தது.
.
.
.

புத்தாண்டில் தில்லுதுர

புத்தாண்டுக் கொண்டாட்டம் முடிந்து இரவு மூன்று மணி.

தில்லுதுர தான் கொண்டு வந்த காரை பார்க்கிங்கிலேயே விட்டுவிட்டு, அடித்த தண்ணியின் மப்பு தீராமல் இடதும்வலதுமாய் தள்ளாடியபடி சாலையில் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார்.

நல்ல போதையில் சாலையின் மத்தியில் தடுமாறிக் கொண்டிருந்தபோது, அந்த போலீஸ் நைட் பேட்ரோல் வண்டி சைரன் அடித்தபடி வந்து தில்லுதுரயின் அருகில் நின்றது.

இறங்கிய இன்ஸ்பெக்டர் கோபத்துடன் தில்லுதுரயிடம் கேட்டார்.

"யோவ்... ராத்திரி மூணு மணிக்கு இங்க எங்கய்யா சுத்திக்கிட்டு இருக்க?".

கேட்ட இன்ஸ்பெக்டரிடம் பாவமாய் தில்லுதுர சொன்னார்.

"நா... நான் இப்ப ஒரு பிரசங்கம் கேக்க போயிட்டிருக்கேன் இன்ஸ்பெக்டர்.!".

கேட்ட இன்ஸ்பெக்டர் கடுப்புடன் கேட்டார்.

"யோவ்... எங்களைப் பாத்தா எப்பிடித் தெரியுது.? இந்த ராத்திரி மூணு மணிக்கு எங்கய்யா பிரசங்கம் நடக்குது? யாரு பிரசங்கம் பண்ணப் போறா.?".

கேட்ட இன்ஸ்பெக்டர் முகத்தைப் பரிதாபமாய் பார்த்தபடியே தில்லுதுர சொன்னார்.

"எங்க வீட்டுல இன்ஸ்பெக்டர்... என் மனைவி..!".
.
.
.

என்ன கொடும சரவணா இது..?

தில்லுதுர வாழ்க்கையில் கடினமாகப் போராடிக் கொண்டிருந்த நேரம்.

எங்கு தேடினாலும் வேலை கிடைக்கவில்லை.

வேலை இல்லாததால் வருமானம் இன்றிப்போக, அவருக்கு உறவில் யாரும் பெண் கொடுக்கத் தயாராயில்லை.

திருமண வயது தாண்டிக் கொண்டிருந்தது பற்றிய கவலையில் சுற்றிக் கொண்டிருக்கும்போது தான் தில்லுதுர ஒரு தினசரியில் அந்த விளம்பரத்தைப் பார்த்தார்.

ஒரு பயங்கரப் பணக்காரப் பெண்ணுக்கு ஏற்ற வரன் கேட்டு வந்திருந்தது அந்த விளம்பரம்.
போய்ப் பார்த்தால், அந்தப் பெண்ணோ சகிக்க முடியவில்லை.

'எவ்வளவு கோடி கொடுத்தாலும் வேண்டாம்..' என்று வந்தவன் எல்லாம் தெறித்து ஓடிக் கொண்டிருக்கிறான்.

வாழ்க்கையில் செட்டில் ஆக வேண்டுமே...
'ஒகே..' சொன்னது தில்லுதுர மட்டும்தான்.

ராஜா போல இருக்கும் தில்லுதுரயை யாரும் வேண்டாம் என்பார்களா..?

அந்தக் கோடீஸ்வரி தில்லுதுரயை செலெக்ட் செய்து விட்டாள்.

திருமணம் எல்லோரும் ஆச்சர்யப் படும்படி இனிதே முடிந்தது.

நண்பர்களின் கேலிப் பார்வைகளை தில்லுதுர கண்டுகொள்ளவேயில்லை.

அதுதான் அப்படியென்றால், திருமணம் முடிந்து எங்கே சென்றாலும் அந்த அவலட்சண மனைவியையும் உடன் அழைத்தபடியே சுற்றினான்.

சினிமாவுக்குப் போனால், பார்க்குக்குப் போனால், பீச்சுக்குப் போனால், ஆஃபீஸுக்குப் போனால் என எங்கேயும் வித்தியாசம் இல்லாமல் மனைவியை உடன் அழைத்துக் கொண்டே சுற்றினான் தில்லுதுர.

நண்பர்களுக்கோ இதுதான் ஆச்சர்யமான ஆச்சர்யம்...'இதென்னடா இது... இப்படி ஒரு லவ்வு' என்று.

ஒருநாள் ஒருவன் அதை தில்லுதுரயிடம் கேட்டும் விட்டான்.

"நண்பா... நீ பணத்திற்காகத்தான் அந்தப் பெண்ணைக் கட்டிக் கொண்டாயென்பது தெரியும். ஆனால், இருக்கும் பணத்தை வைத்துக் கொண்டு ஜாலியாய் இருப்பதை விட்டுவிட்டு, இந்த அளவுக்கு எங்கே போனாலும் அவளையும் கூடவே கூட்டில் கொண்டு சுற்றுவதுதான் ஏன் என்று புரியவில்லை..!".

அவன் கேட்டு முடித்ததும் தில்லுதுர சோகமாய்ச் சொன்னான்.

"என் மனைவி கிட்ட ஒரு பழக்கம் இருக்கு. நான் அவளை விட்டு எப்பப் பிரிஞ்சு போனாலும் அவளுக்கு ஒரு முத்தம் கொடுத்துட்டுத்தான் போகணும். அதெப்படி முடியும் சொல்லு... அதனால அதிலிருந்து தப்பிக்கத்தான் இப்படி அவளைக் கூடக் கூப்பிட்டுக்கிட்டே சுத்தறேன்..!".

மனைவியின் திருட்டு

என் கணவர் அலுவலகத்துக்கு கிளம்பும்காலையில் கோபமாய் டேனியைப் பற்றிக் கத்திக் கொண்டு இருந்தார்.

"உன் பையன் என் சர்ட் பாக்கெட்ல இருந்து பணம் எடுத்திருக்கான். அவனை இனிமே என்னைக் கேக்காம என் பாக்கெட்ல கை வைக்கக் கூடாதுன்னு சொல்லி வை...!".

என் மகனைப் பற்றி யாராவது குறை சொன்னாலே எனக்குக் கோபம் பொத்துக் கொண்டு வரும். இதில் என் கணவரே குறை சொன்னால். அதிலும், விட்டால் திருட்டுப் பட்டமே கட்டிவிடுவார் போலத் தோன்றவே கோபமாய் அவரைக் கேட்டேன்.

"பணத்தை நீங்களே எங்கயாவது செலவு செஞ்சுட்டு மறந்துட வேண்டியது. இங்க வந்து அவன்மேல பழி போட வேண்டியது. இதோட நாலஞ்சு தடவை ஆச்சு..!".

நான் சொன்னதும் கோபமாய் திரும்பிய அவர், கடுகடுப்பு மாறாமல் சொன்னார்.

"ஏன்... என்னைப் பார்த்தா தண்ணியடிச்சுட்டு ஒளறுற மாதிரித் தெரியுதாக்கும்..? நான் செலவு செஞ்சிருந்தா எனக்குத் தெரியாதா..?".

அவர் அப்படிக் கேட்டதும் என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல், சமாளிக்கும் விதமாய் அடுத்துச் சொன்னேன்.

 "ஏன் டேனியவே சொல்லறீங்க... பணத்தை நான்கூட எடுத்திருக்கலாமே..?".

நான் கேட்டதும் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் என்னைப் பார்த்து திரும்பியவர், என்னைக் கடுப்பேற்றும் விதமாய் சிரித்தபடியே பதில் சொன்னார்.

"கண்டிப்பா அவன் தாண்டி எடுத்திருக்கான். நீ எடுத்திருந்தாத்தான் என் பாக்கெட்ல ஒண்ணுமே மிச்சம் இருக்காதே...!".
.
.
.

தில்லுதுரயின் திருமணம்

தில்லுதுர தனது திருமண விஷயமாக, தன் காதலியின் தந்தையைச் சந்தித்துப் பேச, அவர் வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தார்.

காதலியின் தந்தை எல்லாவற்றையும் பொறுமையுடன் கேட்ட பின்னர், தனது மனைவிக்கும் இதில் சம்பந்தம் இருக்கிறதா என்று தெரிந்து கொள்ள, தில்லுதுரயிடம் கேட்டார்.

"இது சம்பந்தமாக, இதற்கு முன்னர் நீ என் மனைவியைச் சந்தித்திருக்கிறாயா..?".

அவர் கேட்டதும், லேசான சங்கடத்துடன் தில்லுதுர அவரிடம் சொன்னார்.

"பார்த்திருக்கிறேன் சார்...! ஆனாலும், எனக்கு உங்கள் மகளைத்தான் அதிகம் பிடித்திருக்கிறது..!".
.
.
.

தில்லுதுரயின் மனைவி

தில்லுதுரயின் மனைவி அழுது கொண்டே தன் அம்மாவுக்கு போன் செய்தாள்.

"அம்மா... மறுபடி மறுபடி அவர் என்னோட சண்டை போட்டுக்கிட்டே இருக்காரு. என்னால இவரோட வாழ முடியல. நான் உன்னோடயே வந்துடறேம்மா...!".

மறுமுனையில், தில்லுதுரயின் மாமியார் பொறுமையாய் மகளுக்குப் புரியும்படி நிறுத்தி, நிதானமாய்ச் சொன்னார்.

"பொறுமையாய் இருடி. ஆம்பளைங்கன்னா அப்படித்தான் இருப்பாங்க. ஆனா, நாம யாருன்னு நாமதான் அவங்களுக்குக் காட்டணும். நீ அங்கயே இரு. நான் வந்து உன்னோட இருக்கறேன்...!".
.
.
.

சகிக்கமுடியாத மனைவி

தன் மனைவிக்கு நீண்ட நாட்களாக உடல்நிலை சரியில்லாததால் டாக்டரைப் பார்க்க அழைத்துப் போனார் தில்லுதுர.

சற்று கவனிக்க வேண்டிய நிலையில் தில்லுதுரயின் மனைவி இருந்ததால், டாக்டர் சிலபல செக்கப்களை செய்யச் சொன்னார்.

எல்லாவற்றையும் முடித்து வந்ததும் ரிப்போர்ட்களைப் பார்த்த டாக்டர், தில்லுதுரயிடம் அவர் மனைவியின் நிலை குறித்துக் கேட்டார்.

"என்ன உங்க வொய்ஃப் இப்படி இருக்காங்க..? பார்க்கவே சகிக்கலை...!".

டாக்டர் கேட்டதும், தில்லுதுர தலையைத் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டு சொன்னார்.

"ஆமா டாக்டர். என்னாலயும்தான் சகிச்சுக்க முடியல. என்ன பண்ணறது..?  ஆனா, நல்லா சமைப்பா டாக்டர். அதுவுமில்லாம என் குழந்தைகளுக்கும் அவள்னா உயிரு...!" என்றார்.
.
.
.

நரமாமிசம் சாப்பிடுபவன் வீட்டு விருந்து

அது நரமாமிசம் சாப்பிடுபவர்கள் வசிக்கும் காடு.

அதில் ஒருவன் நரேன்.

அதன் தலைவர் அன்று அவன் வீட்டுக்கு விருந்துக்கு வருவதாய் இருந்தது.

மதியம் தலைவர் வந்தார்.

வீட்டினுள்ளே குழம்பு கொதிக்கும் வாசம் தூள் கிளப்பியது.

அவர் மிக சந்தோசமாய் சொன்னார்.

"தம்பி... உன் மனைவி இன்றொரு அற்புதமான விருந்தளிக்கப் போகிறாளென்றே நம்புகிறேன்...!".

நரேன் சோகமாய் பதில் சொன்னான்.

"அதில் ஒன்றும் சந்தேகமில்லை... ஆனால், இனி அவள் இல்லாமல் எப்படி வாழப் போகிறேன் என்றுதான் தெரியவில்லை...!".
.
.
.

தூஸ்ரா

டர்டஜன்சிங் ஒரு இந்திய ஸ்பின்னிங் பவ்லர்.

அவருக்கு இன்று காலையில்தான் திருமணம் முடிந்தது.

மாப்பிள்ளை அழைப்பு எல்லாம் முடிந்து பெண் அழைப்பில் பெண் வீட்டில் அமைதியாய் உட்கார்ந்திருந்தபோது அவர் மொபைலில் ஒரு எம்.எம்.எஸ். வந்தது.

அதைப் பார்த்ததும் டர்டஜன்சிங்குக்கு தலையே வெடித்துவிடும் போலிருந்தது.

அதில் அவருடைய புதிய மனைவி வேறு யாருடனோ திருமணக் கோலத்தில் நின்றிருந்தார்.

அவருக்கு வந்ததே கோபம்.

ஒரே ரகளை செய்துவிட்டார்.

ரகளையின் போது பெண் வீட்டு உறவினரில் ஒருவர் கோபமாய் சொன்னதுதான் உச்சகட்டம்.

"ஆப்டர் ஆல்... இவன் ஒரு ஸ்பின்னர். இவனுக்கு விளையாட்டுல பால் கூட புதுசாத் தரமாட்டாங்க... பொண்ணு புதுசா வேணுமாம்...!".
.
.
.

வாய்ப்பு கதவைத் தட்டும்போது

பாங்கைக் கொள்ளையடித்த கொள்ளையன் எதிரில் நின்ற ஒரு கஸ்டமரைக் கேட்டான்.

"நான் கொள்ளையடித்ததை நீ பார்த்தாயா..?".

'ஆம்..' என்று அவன் தலையாட்டியதும் டுமீல் என்று அவனை சுட்டுவிட்டு எக்காளமாய்த் திரும்பி "வேற யாராவது பாத்தீங்களா..?".

எல்லோரும் இல்லையென்று தலையாட்ட, ஒருவன் பக்கத்தில் நின்ற பெண்ணைக் காட்டிச் சொன்னான்.

"என் மனைவி பார்த்தாள்..!".

மந்திரவாதியின் மனைவி

கொஞ்ச நாளைக்கு முன்னால எங்க ஊருப்பக்கம் ஒரு மந்திரவாதி இருந்தான்.
பயங்கர சித்துவேலை எல்லாம் செய்வான். ஊர் மக்களையெல்லாம் ரொம்ப மிரட்டி பயமுறுத்தி வெச்சிருந்தான்.
அதோட மட்டுமில்ல... அவன் மனைவியையும் ரொம்பக் கொடுமைப் படுத்துவான். அவ எந்நேரமும் அழுதிட்டேதான் இருப்பா.
ஊர் மக்கள் எல்லாம் அவளுக்காக ரொம்ப பரிதாபப்படுவாங்க.
ஆனா, மந்திரவாதி எதப்பத்தியும் கவலைப்படமாட்டான்.
அவன் அடிக்கடி அவன் மனைவியைப் பாத்து சொல்லுவான். "நான் எப்படா சாவேன்னு பாத்துகிட்டு இருக்கியா.. நான் செத்தாலும் உன்னையும் இந்த ஊரையும் விடமாட்டேன்... புதைகுழியைத் தோண்டிக்கிட்டு வந்து உங்களப் பழிவாங்குவேன்...."
நாங்க எல்லாம் 'இதெதுடா இவன் செத்தும் கெடுப்பான் போல இருக்கே...'னு நெனச்சுகிட்டு இருக்கும் போதே அவன் ஒரு நாள் செத்தும் போயிட்டான்.
எங்களுக்கெல்லாம் ஒரே பயம்.
இவனப் பொதச்சா எந்திரிச்சு வந்திடுவானோனு... எங்க ஊரு பழக்கம் எரிக்கவும் முடியாது...
என்ன பண்றதுனு தெரியாம அவன் மனைவி முடிவுக்கே விட்டுட்டோம். பயத்துல யாரும் அவன்கூட சுடுகாடுகூடப் போகல.
ஆனா, அவன் மனைவியோ,'விட்டதுடா...'னு பயங்கர சந்தோஷமா சுத்திகிட்டு இருந்தா.
ஒரு யாரும் இல்லாத அன்னிக்கு அவளத் தனியாப் பாத்து கேட்டேன், "உனக்கு மந்திரவாதி பயமில்லியா...?"னு.
அவ என்னைத் திருப்பிக் கேட்டா, "என்ன பயம்...?".
"அவன் புதைகுழியைத் தோண்டிக்கிட்டு வந்துடுவனோனு..".
அதுக்கு அவள், "தோண்டினா தோண்டட்டும்... நான் அவனத் தலைகீழாத் தான புதைச்சு வச்சிருக்கேன்...!"னு சொன்னாளே பாக்கணும்.

சாமியாரும் மனைவியும்

சாமியார் ஒருவரிடம் பக்தர் சந்தேகம் கேட்கிறார்.
"ஸ்வாமி... முழுமையடைதல் என்றால் என்ன..? முடிந்து போதல் என்றால் என்ன..?.
சாமியார் பதிலளிக்கிறார்.
"பக்தா... திருமணத்திற்குப் பெண் பார்க்கப் போகிறாய். நல்ல மனைவி அமைந்தால் உன் வாழ்க்கை முழுமையடைந்துவிட்டது என்று அர்த்தம். அதுவே உல்டாவாகிவிட்டால் வாழ்க்கை முடிந்துவிட்டது என்று அர்த்தம்.."