அப்பிடி இப்பிடி

சிஷ்யன்: சொர்க்கம் என்பதும் நரகம் என்பதும் உண்டா குருவே..?

குரு: உண்டு.

சிஷ்யன்: இதற்குமுன் நான் போன குரு இல்லை என்கிறாரே..?

குரு: உனக்கு கல்யாணமாகிவிட்டதா..?

சிஷ்யன்: ஆமாம் குருவே... குழந்தைகள் கூட உண்டு.

குரு: முன்னர் நீ போன குருவுக்கு..?

சிஷ்யன்: அவர்தான் துறவி ஆயிற்றே குருவே..! அவருக்குத் திருமணம்
ஆகவில்லை.

குரு: அதனால்தான் அவருக்கு அப்படி உனக்கு இப்படி.
.
.
.

ஹாட் காஃபி

தில்லுதுர அன்று தீபாவளி பர்ச்சேஸ் முடிக்க தி.நகர் ரங்கநாதன் தெருவுக்கு வந்திருந்தார்.

தீபாவளிப் பர்ச்சேஸை ஆடித் தள்ளுபடியிலேயே முடித்துவிடுவது அவர் ஸ்டைல்.

மனைவியைப் பெரும்பாலும் வெளியே அழைத்து வருவதும் அப்போதுதான்.

மனைவிக்கோ அவருடன் பர்ச்சேஸ் செய்வதென்பது மரண அவஸ்தை.

ப்ளாட்பார்ம் கடைகளில் கிடைக்காததை, அல்லது மனைவி குழந்தைகள் வாங்க மறுத்து வம்பு செய்தால் மட்டுமே கடைக்குள் நுழைவது அவர் பாலிஸி.

அதனால்தான், இன்று குழந்தைகளை ஸ்பெஷல் க்ளாஸ் அனுப்பிவிட்டு மனைவியை மட்டும் அழைத்துக்க் கொண்டு ரங்கனாதன்  தெருவுக்கு வந்திருந்தார்.

காசு கொடுத்து எதையும் வாங்குவதென்பது அவருக்குப் பிடிக்காத ஒன்று.

வந்தவர் பர்ச்சேஸ் செய்த கதை சொல்ல கம்பனால்கூட முடியாது என்பதால் கடைசிச் சாப்டரை மட்டும் சொல்கிறேன் நான்.

பர்ச்சேஸ் முடித்துவிட்டு பஸ் ஸ்டான்ட் அருகில் வந்த அவர் மனைவி கேட்டதற்காக, அவளை முறைத்துக்கொண்டே காப்பிக் கடைக்குள் அழைத்துச் சென்றார்.

ரெண்டு காப்பி சொல்லிவிட்டு வந்ததும்...
அந்தக் காப்பியை ஆற்றக்கூட ஆற்றாமல் கொள்ளிவாய்ப் பிசாசு போல  அப்படியே சுடசுடக் குடித்தார்.

அதைப் பார்த்துத் திகைப்படைந்து மனைவி கேட்டார்.

"என்னங்க... இவ்ளோ சூடாக் குடிக்கறீங்க...?".

தில்லுதுர அப்போதும் பதட்டத்துடன் சொன்னார்.

"அடியே... நீயும் சீக்கிரம் அந்தக் காபியை குடிச்சுடுடி. அங்கே போர்ட்ல என்ன போட்டிருக்கான் பாரு.. ஹாட் காஃபி  10 ரூபாய்... கோல்ட் காஃபி 25 ரூபாய் ...!".
.
.

"யேசுவின் ஹேர் ஷ்டைல்"

பீட்டர் கர்த்தரை முழுமையாக விசுவசிக்கும் ஓர் அற்புதமான கிறிஸ்துவர்.

தானும் தனது வாழ்க்கையும் அடுத்தவருக்கு இடையூறு இல்லாமல் இப்படிதான் இருக்கவேண்டும் எனக் கொள்கை வகுத்து, அதன்படி பிடிவாதமாக வாழ்ந்து வருபவர்.

ஆனால், மகன் ஜான்சன் இந்தக்கால முழு இளைஞன்.

அவன் போடும் ஜீன்ஸ்களும் பெரிய பெரிய டிஸைன் சட்டைகளும் பின் கழுத்துக்குக் கீழே தொங்கும் நீண்ட முடியும் நண்பர்களுடன் அவன் அடிக்கும் செல்போன் அரட்டையும் பீட்டருக்குச் சுத்தமாய்ப் பிடிக்காதுதான் என்றாலும்... தனது ஒரே மகன் வருத்தப் படக்கூடாது என்பதால் ஒன்றும் சொல்ல மாட்டார்.

பிரச்சினை, ஜான்சன் தனது கார் ட்ரைவிங் லைசன்ஸ் வாங்கியதும்தான் ஆரம்பித்தது.

ஜான்சன் தன் அப்பாவிடம் வந்து கேட்டான்.

"அப்பா... நான் ட்ரைவிங் லைசன்ஸ் வாங்கியாச்சு. நாளைலருந்து நானும் உங்க காரை யூஸ் பண்ணப் போறேன்..!".

பீட்டர் தன் மகனை ஏற இறங்க ஒருமுறை பார்த்துவிட்டு - தன் மகனுக்கு வாழ்க்கையைக் கற்றுக் கொடுக்க இதுதான் சரியான நேரம் என்று யோசித்தபடியே - சொன்னார்.

"ஜான்சன்... உனக்கு நம்ம காரை உபயோகப்படுத்த எல்லா உரிமையும் இருக்கு. ஆனால், அதுக்கு முன்னால் எனக்கு நம்பிக்கை வர நீ சில காரியங்கள் செய்யணும்..."

ஜான்சன் கேட்டான்,"என்னப்பா செய்யணும்..?".

"மொதல்ல டெய்லி பைபிள் படிக்கணும். சும்மா படிக்கறது இல்ல... உணர்ந்து படிக்கணும். எல்லார்கிட்டயும் நல்ல பையன்னு பேர் வாங்கற மாதிரி நடந்துக்கணும். அப்பறம், பின்னால தொங்கற அந்த நீளமான முடியைக் கட் பண்ணி ஷார்ட் பண்ணிக்கணும்..!"

"ஒக்கேப்பா... நீங்க சொன்னபடி செஞ்சுட்டு அப்புறம் காரை வாங்கிக்கறேன்...!".

மூன்று மாதங்கள்...ஜான்சன் சொன்னபடி செய்து காட்டினான்.

பொறுப்பான படிப்பு,நல்ல ரேங்க்,பைபிளில் நாட்டம், சர்ச்சுக்கு தவறாமல் செல்லுதல் என பீட்டருக்கேத்த பையன் என்று ஜான்சன் பேர் வாங்க ஆரம்பித்தான்.

எல்லாம் சரியாக இருந்தாலும்... அந்த ஹேர் ஷ்டைல் விஷயத்தில் மட்டும் மாற்றமே இல்லை.

பீட்டர் பொறுமையாய்க் காத்திருந்த அந்த நாள் வந்தது.

ஜான்சன் அப்பாவிடம் திரும்ப வந்தான்.

"அப்பா... நீங்க என்னைப் பத்தி இப்பத் திருப்தி ஆயிருப்பீங்கன்னு நெனைக்கிறேன். எனக்கு எப்ப இருந்து கார் தரப் போறீங்க..?".

பீட்டர் கேட்டார்,"ஜான்சன் நாம என்ன பேசினோம்னு மறந்திட்டியா...? மத்ததெல்லாம் சரி, இந்த ஹேர் ஷ்டைல்... அது அப்படியே இருக்கே...?".

ஜான்சன் தன் அப்பாவிடம் தெளிவாய்க் கூறினான்.

"அப்பா... நானும் மொதல்ல முடிய வெட்டிடலாம்னுதான் நெனச்சேன். ஆனா, பைபிள் படிக்க ஆரம்பிச்சதும்தான் அந்த முடிவை மாத்திக்கிட்டேன். பாருங்க, பைபிள்ல போட்டிருக்கு... சாம்சன் நீளமான முடிதான் வச்சிருந்திருக்காரு, மோசஸ் நீளமான முடிதான் வச்சிருந்திருக்காரு, நோவா நீளமான முடிதான் வச்சிருந்திருக்காரு, இன்னும் ஏன்... யேசுவே என்னை மாதிரி நீளமான முடிதான் வச்சிருந்திருக்காரு...!".

ஜான்சன் சொல்லி முடித்ததும் பீட்டர் சிரித்தபடியே சொன்னார்.

"ஆமாம் மகனே... நீ சொன்ன மாதிரி அவங்க எல்லோரும் நீளமான முடிதான் வச்சிருந்தாங்க. ஆனா, அவங்க வெளியே போகும் போது, அவங்க அப்பாகிட்ட கார் கேக்கல.. நடந்துதான் போனாங்க...!".
.
.
.

டேனி @ கிரிக்கெட்

இந்தியாவும் ஆஸ்திரேலியாவும் ஆடும் ஒன்டே மேட்ச் அது.

முதல் இன்னிங்ஸ் ஆஸ்திரேலியா ஆட, எல்லாம் முடிந்து கடைசி ஓவரில் கடைசி விக்கெட்டுடன் இந்தியா ஆடிக் கொண்டிருக்கிறது.

கடைசியான இந்த ஓவரில் எடுக்க வேண்டிய ரன்கள் நான்கு.

சுலபமாய் ஜெயிக்க வாய்ப்பு இருந்தாலும், பேட்டிங் சைடில் இருப்பதோ டர்டஜன்சிங்.

மறுமுனையில் நிற்கும் கேப்டன் டேனிக்கு பகீரென்றிருந்தது.

பவுலரான டர்டஜன்சிங் அப்படியொன்றும் பேட்ஸ்மேன் இல்லை என்றாலும், இப்போது எப்படியாவது ஒரு ரன் எடுத்து ஓடி வந்துவிட்டால், மேட்ச்சை ஜெயித்து விடலாம் என்று மனதிற்குள் கணக்குப் போட்டுக் கொண்டு காத்திருந்தான்.

இருப்பது ஆறு பால்... தேவையோ நாலு ரன்.

என்ன செய்யப் போகிறானோ டர்டஜன்சிங்..!

ஓவரின் முதல் பால்.

ஆஸ்திரேலியா பவுலர் பேயாய் ஓடி வந்து பாலைப் போட்டான்.

பவுன்ஸர்.

டர்டஜன்சிங் குனிந்து கொண்டான்.

ரன் இல்லை.

இன்னும் ஐந்து பால்.. நாலு ரன்.

இப்போது பவுலர் போட்டது யார்க்கர்.

கிழே விழ இருந்த டர்டஜன்சிங் ஒருவாறு சமாளித்து நின்றான்.

"அப்பாடா விக்கட் இல்லை..ரன்னும் இல்லை..."

டேனிக்குப் போன உயிர் திரும்பி வந்தது.

இன்னும் நாலு பால், நாலு ரன்.

டேனி ஏதோ ஜாடை செய்கிறான்.

டர்டஜன்சிங் திரும்பிக்கூடப் பார்க்கவில்லை.

பவுலர் இப்போது போட்டதோ மகா ஸ்லோ பால்.

தட்டுத் தடுமாறி, டர்டஜன் அந்த பாலைத் தொடுவதற்குள் அது கீப்பர் கைக்குப் போய்விட்டது...ரன் இல்லை.

இன்னும் மூணு பால், நாலு ரன்.

கேப்டன் டேனி, கடுப்புடன் டர்டஜன்சிங்கிடம் சென்று ஏதோ முணுமுணுத்துவிட்டு வந்தான்.

அடுத்த பால்... சற்று வேகமாய் ஸ்டெம்பை நோக்கி சீறிக் கொண்டு வர, டர்டஜன்சிங் சற்றும் யோசிக்காமல் ஸ்டம்ப்பை விட்டு சுத்தமாய் ரெண்டு அடி விலகி நின்றான்.

லட்டுப்போல், பந்து ஸ்டம்ப்பைத் தகர்க்க...

"க்ளீன் போல்ட்...!" ஆஸ்திரேலியர்கள் கத்திக்கொண்டு கொண்டாட்டமாய் ஓட...

இந்தியா தோற்றது.

பெவிலியன் திரும்பும்போது, டேனி பயங்கரக் கோபத்துடன் டர்டஜன்சிங்கைப் பார்த்துக் கேட்டான்.

"ஏண்டா... அப்படிப் பண்ணின...?"

டேனி அப்படிக் கேட்டதும், டர்டஜன்சிங் அப்பாவியாய் டேனியைப் பார்த்துக் கேட்டான்.

"என்னடா இப்படிக் கேக்கற..? நீதானடா சொன்ன - 'பயபடாம வெளயாடு, பீ போல்டுன்னு...' - அதான் போல்டாயிட்டேன்..!".
.
.

த்ரீ ஸ்டேஜஸ்

குரு தனது சிஷ்யர்களிடம் உரையாற்றிக் கொண்டிருந்தார்.

"ஞானம் அடைவதற்கு மனிதன் மூன்று நிலைகளைக் கடக்க வேண்டியிருக்கிறது..!".

ஆர்வத்துடன் ஒரு சிஷ்யன் கேட்டார்.

"அவை என்னென்ன நிலைகள் என்று கூற முடியுமா குருவே..?".

குரு புன்னகைத்த படியே சொன்னார்.

"அவை பாமர நிலை, ஆன்மிக நிலை மற்றும் தெய்வீக நிலை..."

சிஷ்யர் தொடர்ந்து கேட்டார்.

"குருவே பாமர நிலை என்பது என்ன..?".

குரு சொன்னார்.

"அது மிக எளிமையானது. அந்த நிலையில் ஒருவனுக்கு மரங்கள் மரங்களாகவும் மலைகள் மலைகளாகவும் தெரிகிறது..!".

சிஷ்யர் அடுத்துக் கேட்டார்.

"சரி குருவே... ஆன்மிக நிலை என்பது என்ன..?"

குரு தொடர்ந்தார்.

"அது சற்று நுண்மையானது. எதையும் ஆராய்ந்து பார்க்கும் நிலை அது. இந்நிலையில் அவன் பொருட்களின் உள்ளார்ந்து பார்க்கும்போது மரங்கள் நீண்ட நேரம் மரங்களாக இருப்பதில்லை... மலைகளும் நீண்ட நேரம் மலைகளாக இருப்பதில்லை..!".

சிஷ்யர் விடுவதாயில்லை... அவர் கேட்டார்.

"அப்போ தெய்வீக நிலை என்பது என்ன குருவே..?".

குரு தனது புன்முறுவல் மாறாமல் தொடர்ந்து சொன்னார்.

"அதுதான் முழுவதும் உணர்ந்த ஞான நிலை. இப்போது மரங்கள் மீண்டும் மரங்களாகவும் மலைகள் மீண்டும் மலைகளாகவும் அவனுக்குத் தெரிய ஆரம்பிக்கும்...!".