அப்பிடி இப்பிடி

சிஷ்யன்: சொர்க்கம் என்பதும் நரகம் என்பதும் உண்டா குருவே..?

குரு: உண்டு.

சிஷ்யன்: இதற்குமுன் நான் போன குரு இல்லை என்கிறாரே..?

குரு: உனக்கு கல்யாணமாகிவிட்டதா..?

சிஷ்யன்: ஆமாம் குருவே... குழந்தைகள் கூட உண்டு.

குரு: முன்னர் நீ போன குருவுக்கு..?

சிஷ்யன்: அவர்தான் துறவி ஆயிற்றே குருவே..! அவருக்குத் திருமணம்
ஆகவில்லை.

குரு: அதனால்தான் அவருக்கு அப்படி உனக்கு இப்படி.
.
.
.

போஸ்ட் ஆபீஸிலிருந்து சொர்க்கம் வரை

ஆன்மீகச் சொற்பொழிவாளர் ஒருவர் அந்த ஊரில் மாரியம்மன் கோவில் திருவிழாவில் ஒருவாரம் உரையாற்ற வந்திருந்தார்.

அன்று அவருக்கு ஊருக்குப் பணம் அனுப்பவேண்டிய ஒரு கட்டாயம்.

ஊரில் தபால் நிலையம் எங்கே இருக்கிறது என்பது தெரியாமல் அலைந்து கொண்டிருந்த அவர் எதிரில் வந்த ஒரு சிறுவனை நிறுத்தினார்.

“தம்பி… உன் பேர் என்ன…?”.

அவன் பதில் சொன்னான்.

“டேனி…”.

“நீ இந்த ஊரை சேர்ந்தவனா…?”.

“ஆமாம்…”.
“இங்கே தபால் நிலையம் எங்கே இருக்கிறதென்பது தெரியுமா…?”.

அச்சிறுவன் தெளிவாய்க் கூறினான்.

“நேராய்ப் போய்... மூன்றாவது வலதில் திரும்பி, அடுத்த இரண்டாவது இடதில் திரும்பினால்... இடது பக்கம் நாலாவது கட்டிடம்தான் போஸ்ட் ஆபிஸ்…!”.

“நன்றி தம்பி…” என்ற அந்தப் பெரியவர் மீண்டும் அவனை அழைத்து, “தம்பி… இன்று மாலை மாரியம்மன் கோவிலுக்கு வாயேன். சொர்க்கதிற்கு போவது எப்படி என்ற தலைப்பில் பேசுகிறேன்… உனக்கும் உபயோகமாய் இருக்கும்…!”.

“இல்லை ஐயா… நான் வரவில்லை…!”.

பெரியவர் கேட்டார்.

“ஏன் தம்பி… உனக்கு கடவுள்மீது நம்பிக்கை இல்லையா…?”.

டேனி அமைதியாய்ப் பதிலளித்தான்.

“இல்லை ஐயா… எனக்கு உங்கள்மேல்தான் நம்பிக்கை இல்லை. இதோ இங்கே இருக்கிற இந்தப் போஸ்ட் ஆபிஸுக்கே உங்களுக்கு வழி தெரியவில்லை… நீங்கள் எப்படி எனக்கு சொர்க்கதிற்கு வழி காட்டப் போகிறீர்கள்…?”.

.

.

.

கபாலி இன் சொர்க்கம்

கேடி கபாலி இறந்ததும் மேலே போனான்.
சி.கு. (சித்திரகுப்தன்) அவன் கணக்குகளை எல்லாம் பார்த்துவிட்டு, "தம்பி கபாலி... உன்னோட கணக்கெல்லாம் பாத்ததுல உனக்கு நரகம்தான் வருது. ஆனாலும் நீ ஆடி மாசம் ஆஃப் சீசன்ல இங்க வந்திருக்கறதால உனக்கொரு ஆஃப்பர் இருக்கு. நீ சொர்க்கம் போறதா, இல்ல நரகம் போறதானு நீயே டிசைட் பண்ணிக்கலாம். என்ன சொல்ற..?" என்றார்.
கபாலி யோசிக்கவேயில்லை, "சொர்க்கம்தான் என்னோட சாய்ஸ்..." என்று சொல்லிவிட்டான்.
"சரி வா..." என்று சி.கு. அவனை சொர்க்கத்திற்கு கூட்டிக்கொண்டு போகும் வழியில்தான் கபாலி அந்த அறையைப் பார்த்தான்.
சுத்தமாய் சத்தம் நுழையாத அந்தக் கண்ணாடி அறைக்குள் அவனுடைய தோஸ்த்துகள் எல்லாம் டிவி, டான்ஸ் பார்த்துக் கொண்டும் சீட்டாட்டம் ஆடிக்கொண்டும் ரொம்ப குஷாலாய் இருப்பதைப் பார்த்து, " மிஸ்டர். சினாகுனா... இது என்ன இடம்..?" என்று கேட்டான்.
சி.கு., " இது நரகம் கபாலி.."என்றார்.
கபாலி யோசித்துப் பார்த்தான், ' நரகமொன்னும் நாம நெனச்ச மாதிரி அவ்வளவு கஷ்டமாய் தெரியல... நம்ம ஃபிரண்ட்ஸெல்லாம் வேற இங்க நிறைய இருக்காங்க.. பேசாம இங்கயே தங்கிடலாம்'னு முடிவு பண்ணி சி.கு.கிட்ட சொல்லிவிட்டான்.
"இதப்பாரு மிஸ்டர். சினாகுனா... நான் சொர்க்கத்துக்குப் போகல...இங்கயே தங்கிடலாம்னு முடிவு பண்ணிட்டேன்...".
சி.கு., "ஓகே...உன் இஷ்டம்..."னு சொல்லிவிட்டு கிளம்பியதும் கபாலி அந்த அறைக்குள் ஆரவாரமாய் நுழைந்தான்.
அதே நேரம் ஒருவன் மறு கதவு வழியாய் கையில் சவுக்குடன் நுழைந்து, "ம்ம்ம்........கிளம்புங்க, கிளம்புங்க....." என்று சவுக்கைச் சொடுக்க எல்லோரும் எப்போதும் போல் நரகத்தின் தண்டனைகளை அனுபவிக்கத் தொடங்கினார்கள்.
கபாலி நண்பனிடம் விசயத்தைச் சொன்னபோது அவன் சொன்னான்.
" டீ பிரேக்ல வந்து மாட்டிக்கிட்டியே தோஸ்த்து..."