ஹிந்தி வாழ்க..!

சென்னையின் ஒரு பேருந்துப் பயணத்தின் இடையில், முழுக்க முழுக்க ஆன்டிராய்ட் மொபைலில் நான் தட்டச்சு செய்து வெளியிட்ட முதல் கதை:

மிக்கி... சுண்டெலியில் ஒரு சுட்டி எலி.
அது தனது அம்மாவின் பேச்சைக் கேட்காமல், அன்றும் வெளியே விளையாடப் போயிருந்தது.
இந்தச் சந்தர்ப்பத்தை வெகுநாளாய் எதிர்பார்த்திருந்த டாம், இப்போது மிக்கியைத் துரத்தத் துவங்கியது.
துரத்தும் பூனையைக் கண்ட சுண்டெலி மிக்கி, உயிரைக் கையில் பிடித்தபடி தன் வளையை நோக்கி ஓடியது.
குட்டியைத் துரத்தும் டாமைக் கண்ட மிக்கியின் அம்மா தனது வாயைக் குவித்துக் கொண்டு,"லொள்... லொள்..!" என்று நாயைப்போல் கத்தியது.
எலியைத் துரத்திக் கொண்டு வந்த டாம் பூனை, புலியின் குரலைக் கேட்டதுபோல் அலறியபடி திரும்பி ஓட...
இன்னும் உயிர் பயத்தில் நின்றிருந்த குட்டி மிக்கியைப் பார்த்து, அதன் அம்மா சிரித்தபடி சொன்னது.
"இன்னொரு பாஷையைத் தெரிந்து வைத்துக் கொள்வது எவ்வளவு உபயோகம் பார்த்தாயா..?".
,
,
,

சொர்க்கத்தில் டாம் & ஜெர்ரி

இறந்ததும் சொர்க்கத்திற்கு வந்தது பூனை ஒன்று.
சித்திரகுப்தன் கேட்டார்.
"சொர்க்கத்திற்கு நல்வரவு பூனையே..!சொல் உனக்கு என்ன வசதிகள் வேண்டும்...?"
பூனை கேட்டது.
"அய்யா சீனா குனா... நான் பூமியில் வாழ்ந்த காலங்களில் நிறைய அவஸ்தைப் பட்டுவிட்டேன். மனிதர்களுக்கும் நாய்களுக்கும் பயந்தும் எலிகளைத் தேடி ஓடியும் ஓய்ந்து போய் விட்டேன். எனக்கு இப்போது தேவை ஒரு படுக்கை. அனந்தமாய் யார் தொந்தரவும் இல்லாமல் சுகமான தூக்கம்... அவ்வளவுதான்...!".
சித்திரகுப்தன் பூனை சொல்வதையெல்லாம் அமைதியாகக் கேட்டுவிட்டு, அது கேட்டதை ஏற்பாடு செய்துகொடுத்தார்.
பூனைக்குப் பின்னாலேயே எலிகள் வந்தன.
சித்திரகுப்தன் அவைகளிடம் கேட்டார், "உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்...?".
எலிகள் சொல்லின,"பூமியில் பூனைகளுக்குப் பயந்து ஓடியோடியே எங்கள் வாழ்க்கை வீணாய்ப்போனது. இனி எங்களால் ஓட முடியாது... எங்களுக்கு ஆளுக்கொரு ரோலர் ஸ்கேட்டிங் வேண்டும்..!".
சித்திரகுப்தன் எலிகள் கேட்டது கிடைக்க ஏற்பாடு செய்தார்.
கொஞ்ச நாள் சென்றதும் சித்திரகுப்தன் மறுபடி ஒருவேலையாய் சொர்க்கத்திற்கு வந்தபோது முதலில் பூனையைச் சந்தித்தார்.
"என்ன பூனையே... எப்படி இருக்கிறது சொர்க்கம்...?"
பூனை சந்தோசமாய்ப் பதில் சொன்னது.
"சொர்க்கம்னா சொர்க்கம்தான் போங்க... பூமியில் எல்லாம் ஒரு எலிக்காக ஊரெல்லாம் ஓடுவோம். ஆனா இங்கே பாருங்க... எலியெல்லாம் காலில சக்கரம் கட்டிகிட்டு நம்ம உட்கார்ந்திருந்த இடத்துகே நேரா வந்து மாட்டுதுக...!".