சொல்லாதே..!

துறவி ஒருவர் மலைப் பகுதியில் குதிரையில் வந்து கொண்டிருந்தார்.
நேரமோ மாலை நேரம்.
இருட்டத் துவங்கியிருந்தது.
அப்போது பாதையின் ஓரத்தில் ஒருவன் மயங்கிக் கிடப்பதைத் துறவி பார்த்தார்.
குதிரையிலிருந்து இறங்கிய அந்தத் துறவி அவனை அசைத்துப் பார்த்தார்.
அவன் அசையவில்லை.
எனவே, துறவி தன் கையிலிருந்த தண்ணீர் குடுவையிலிருந்து நீரைக் கொஞ்சம் முகத்தில் தெளித்து அவனை மயக்கம் தெளிவித்தார்.
மயக்கம் தெளிந்தவனைக் கைத்தாங்கலாய் அழைத்துக் குதிரையில் ஏற்றி அமரவைத்தார்.
அவன் ஏறி அமர்ந்த மறுகணம், லகானைப் பற்றி ஒரு சொடுக்கு சொடுக்க குதிரை திருடனுடன் சடுதியில் பறந்தோடி மறைந்துவிட்டது.
துறவிக்கு அப்போதுதான் அவன் திருடன் என்பதும் இதுவரை அவன் நடித்திருக்கிறான் என்பதும் புரிய வந்தது.
குதிரை பறிபோனதால் அவர் மெல்ல நடந்து, மலையைக் கடந்து, பொழுது புலரும் நேரத்தில் நகரத்தை அடைந்தார்.
நகரத்தை அடைந்த துறவி நேராகச் சந்தைக்குப் போனார்.
அங்கே சந்தையில் திருடன்... இவர் குதிரையை விற்க நின்று கொண்டிருந்தான்.
துறவி மெல்லச் சென்று அவன் தோளைத் தொட்டார்.
திரும்பிப் பார்த்த திருடன் மிரண்டு போனான்.
துறவி மெல்லச் சிரித்தபடிச் சொன்னார்,"சொல்லாதே..!".
திருடன் அதிர்ச்சி மாறாமல்,"என்ன?எது?" என்று உளறினான்.
துறவி முன்னிலும் அதிக அன்புடன் சொன்னார்.
"குதிரையை நீயே வைத்துகொள். ஆனால், நீ அதை அடைந்த விதத்தை யாரிடத்திலும் சொல்லாதே. மக்களுக்கு இப்படி ஒரு சம்பவம் நடந்தது தெரிய வந்தால்... எதிர்காலத்தில் உண்மையிலேயே சாலையில் யாராவது மயங்கிக் கிடந்தால்கூட உதவ முன்வரமாட்டார்கள். புரிகிறதா...?".
திருடன் கண்ணில் இப்போது கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருந்தது.
சொல்லிவிட்டு துறவி தன்வழியே போய்க் கொண்டிருந்தார்.

கடவுளின் பிறந்தநாள்

துறவி ஒருவருக்கு இறை வழிபாட்டில் மிகுந்த பிரியம்.
ஆனால், அவருக்கு எந்த மார்க்கத்தில் கும்பிட்டால் இறைவனை அடையலாம் என்று குழப்பம்.
ஒருநாள் இரவு... இதே எண்ணத்துடன் தூங்கும்போது அவர் ஒரு கனவு கண்டார்.
கனவில் அவர் தேவலோகத்தில் இருக்கிறார்.
அங்கே வண்ண விளக்குகளும் வான வேடிக்கைகளுமாய் ஒரே குதூகலமாய் இருக்கிறது தேவலோகம்.
துறவி கேட்டார்,"என்ன விசேஷம்...?"
அருகிலிருந்தவர் சந்தோசமாய் சொன்னார்,"தெரியாதா... இன்று கடவுளின் பிறந்தநாள்...!இன்னும் சற்று நேரத்தில் அவர் ஊர்வலம் வர இருக்கிறார்...!".
துறவிக்கு ஆச்சர்யமான ஆச்சர்யம்.
"கடவுளுக்கே பிறந்தநாளா...? சரி பார்ப்போம்...!".
நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் போதே வாத்தியங்கள் ஒலிக்க, ஜெயகோஷங்கள் முழங்க ஒரு ஊர்வலம் வந்தது.
கூட்டம் மிகப் பெரிதாயிருக்க கூட்டத்தின் நடுவே அலங்கரிக்கப்பட்ட வாகனத்தில் ஒருவர் மொட்டைத் தலையுடன் ஒருவர் வந்தார்.
"இவர்தான் கடவுளா...?" துறவி கேட்டார்.
"இல்லை.."என்ற அருகிலிருந்தவர் ஒரு பெரிய மதத்தின் பெயரைச் சொல்லி 'அதன் தலைவர் இவர்... உடன் வருபவர்கள் அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள்...!" என்றார்.
சற்று நேரத்தில் இன்னொரு ஊர்வலம் வந்தது.
இப்போது ஒருவர் ஊர்வலத்தின் மத்தியில் ஒரு குதிரை மீது அமர்ந்து வந்தார்.
நீண்ட சடாமுடியும் பெரிய தாடியுமாயிருந்த அவரை வேறொரு மதத்தின் தலைவர் என்று துறவியிடம் சொன்னார் அருகிலிருந்தவர்.
அடுத்தடுத்து ஏராளமான ஊர்வலங்கள்.
சிலவற்றில் பத்திருபது பேர்கூட இல்லை.
சிலவற்றில் லட்சக் கணக்கானவர்கள் கூட்டம்.
நாள் முழுவதும் இது நடந்துகொண்டே இருந்தது.
எல்லாம் முடிந்து கடைசியில் ஊர்வலமில்லாமல் ஒரேயொரு குதிரை தள்ளாடியபடி மெல்ல நடந்து வந்தது.
அதன் மீது ஒரு வயதான நபர் அமர்ந்து இருந்தார். அவர் தோற்றமே பார்க்கப் பரிதாபமாய் இருந்தது.
துறவி கேட்டார்,"இவர் எந்தக் கோஷ்டியைச் சேர்ந்தவர்..?".
"என்னது..?" அருகிலிருந்தவர் குரல் ஆச்சர்யத்துடன் கீச்சிட்டது.
"இவரைத் தெரியவில்லையா...இவர்தான் கடவுள். இவருக்குத்தான் இன்று பிறந்தநாள்.!".
திடுக்கிட்டு எழுந்து உட்கார்ந்தார் துறவி. கனவு கலைந்தது.
அன்றோடு மார்க்கங்களைப் பற்றி யோசிப்பதை நிறுத்திவிட்டு கடமைகளை அமைதியாய் கவனிக்க ஆரம்பித்தார் துறவி.